L0ui5

เหตุการณ์แห่งความท้าทาย

     มันเป็นเรื่องพูดยากทีเดียว กับค่ายรับน้องที่ผ่านมา คืนก่อนที่จะเข้าค่ายนั้น ก็ได้นั่งคุยกับเพื่อนๆปี 4 ด้วยกัน ว่าค่ายรับน้องภาคคอมปีนี้ จะออกมายังไงหว่า เพื่อนกัต ยังแซวเล่นๆเลยว่า ค่ายแม้งเปลี่ยนชื่อแล้ว เป็น เฟรชชุ่ย แคมป์ เฮ้ย อะไรมันจะเว่อขนาดนั้น ก่อนวันเริ่มค่าย หลายๆอย่างยังเตรียมไม่พร้อมเลย

    เรื่องน่าตลกอย่างหนึ่ง คือ น้องมานบอกว่า ติดต่อพี่รุ่นแก่ๆไม่ได แก่สุดก็รุ่น cpe17 ... อ่าวเฮ้ย พวกแกจัด คืนสู่เหย้าด้วยกันไม่ใช่เหรอว่ะ พี่ๆ cpe 2 ยังมาเลย แล้วไฉนพวกแก... ... no comment

    ฮืม ลางร้ายก่อนค่ายก็มาเยือนอย่างรวดเร็วเหลือเกิน มาว่ากันในค่ายดีกว่า

    กิจกรรมเดิมๆ แต่ไหงมันยาวจัง แบบว่า เกมที่ปีเราเคยจัด ไม่เกิน 1 ชั่วโมง ปีนี้มันทำได้เว้ย 3 ชั่วโมง ในกิจกรรมนั้น โอ้วแม่เจ้า นี่คิดแล้วเหรอว่ะ ฯ...

    ไม่ค่อยอยากพูดมากอ่ะ สรุปว่า งานมัน เฟล สุดๆแล้วกัน ในมุมมองพวกพี่ๆ รวมเราด้วย เหมือนว่า งานมันลอกของเก่ามาอ่ะ ทำไงทำงั้น ไม่เปลี่ยนแปลงเลย ที่สำคัญคือ เหมือนว่า ทำค่าย ด้วยหน้าที่ ไม่ได้ทำด้วยใจ เหมือนไม่อยากทำ อะไรมันจะขนาดนั้นว่ะ แนวคิดนี้น่ากัวว่ะ

     จบค่าย หลายคนทีเดียว โดยเฉพาะพี่แก่ ต้องมาคุยเลยว่า เราจะเอาไงกับปี 1 ดี เหตุผลแรกคือ ค่ายมันห่วย หวังผลอะไรได้ไม่มาก เหตุผลสองคือ น้องมันก็ไม่ได้ดีเลิศนักอ่ะ คือมันดูธรรมดาไปตามค่ายเลยอ่ะ แต่เราก็ยังแอบเห็นคนคุณภาพ แม้ว่าจะยังไม่เห็นชัดขนาดนั้น(เหมือนตอนปีเราจัด) แต่ก็คาดหวังความไม่ธรรมดาได้

    กลัวว่า รุ่นนี้จะไม่มีใครเด่นมาก ขนาดเป็นหัวโจ๊กเลยอ่ะ แต่ก็ต้องดูกันยาวๆ มันเป็นเหตุการณ์แห่งความท้าทาย ที่ต้องดูกันต่อไป บางครั้ง เริ่มดี กลางไม่ดี แต่จบสวย บางครั้ง เริ่มแย่ แต่จบดี ก็มี ใครๆก็อยากให้ ดีต้น จบสวย กลางเพอร์เฟ็ก มันเคยเกิดขึ้นแล้ว มันต้องเกิดอีกได้คับ ผมเชื่อเช่นนั้น

ปล. ปีนี้แอบดีใจ ที่ประธานค่าย ตั้งแต่ค่ายแรก จนถึงค่ายปัจจุบัน อยู่ครบเลย เย่ๆ ปีหน้าคงครบบัณฑิตซักที ค่ายรุ่นแรกกำลังจะจบแล้ว ฮืม คิดถึงมันว่ะ สุดๆเลย