ความประทับใจใน "แอร์อุบล"

     การเดินทางครั้งนี้ เป็นการเดินทางในช่วงที่น้ำกำลังท่วมกรุงเทพฯ ออกเดินทางวันศุกร์ที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 รถออกเวลา 21:30 ออกจริงประมาณ 21.50 ต้นทางคือหมอชิต ปลายทางคือ อุบลราชธานี ถึงวันเสาร์ที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ.2554 เวลา 15.30 น.

     เรื่องทั้งหมดนี้เป็นการผจญภัยผสมกับความเห็นส่วนตัวน่ะครับ ขอยืนยันว่าทั้งหมดเป็นเรื่องจริง และบัดซบมากในขณะนั้น แต่ก็อ่านเพื่อความบันเทิงใจอย่างเดียวก็พอน่ะครับ

     ผมเลือกเดินทางในช่วงน้ำท่วม เพื่อไปเยี่ยมเยือนร้านอาหารประจำปี ที่ผมอยากกินนักหนา ที่อุบลครับ ซึ่งช่วงนี้ก็เป็นช่วงน้ำกำลังบุกจู่โจมกรุงเทพฯ อย่างหนัก วันนี้ไปถึงหมอชิตคนเยอะมาก น้ำยังไม่เข้ามาในหมอชิตครับ ก็ประเมินพลาดไป ไม่คิดว่าคนจะแห่กันกลับบ้านเยอะขนาดนี้ ก็ถึงขั้นขนาด นครชัยแอร์เต็ม บขส.เต็ม ต้องรอรถเสริม ผมก็คงไม่รอละครับ ไม่รู้จะได้วิ่งกันกี่โมง ตอนนั้นประมาณ 2ทุ่มครึ่งแล้วก็เลยต้องตัดสินใจ ผมตัดสินใจที่จะตัดรถทัวร์ที่มี "ช" นำหน้าทุกบริษัทครับ ทำให้ตัวเลือกน้อยลงไปอีก ก็เอาว่ะ แอร์อุบล หวังว่าการบริการมันน่าจะไม่น้อยกว่า แอร์อุดร ที่ขึ้นชื่อมาทีเดียวเรื่องรถและบริการ ผมตัดสินใจซื้อตั๋ว กรุงเทพฯ อุบล ของแอร์อุบล โดยไม่ได้คิดอะไรมาก ค่าตั๋วประมาณ 360 บาท ป.2 อืมก็ไม่เลวร้ายน่ะ

      ผมดินลงไปดูรถที่ชานชลา ตอนแรกผมดูเลขผิดคิดว่า 53 รอมาซักพักก็ยังไม่มา ดูใหม่คือ 56 เห็นหน้ารถแล้วถึงกับอึ้ง คันนี้เหรอว่ะเนี่ยที่จะพาเราไปอุบล คือรถรอบข้างทั้งหมด ล้วนเป็นรถที่ดูดี นั่งสบาย ถึงกระนั้นถ้าเป็น ป2 แบบแย่ๆหน่อย ก็ยังดูใหม่ แต่คันนี้ สภาพของมันคือ สนิม และเก่ามาก จนดูแล้วรู้สึกได้ว่า เห้ย นี่กรุพลาดอะไรไปเหรอเนี่ย แต่ด้วยพลังใจยังเต็มเปี่ยม ก็เอาว่ะซื้อตั๋วมาแล้ว ยังไงก็ถึง ผมก็เลือกที่จะขึ้นหลังๆ ก็ด้วยคิดว่า มันคงมีที่นั่งแหละ คนขายคงจดจำนวนคนขึ้นไว้ ผมก็ขึ้นไปหลังๆๆ

      พบว่า ที่นั่งเต็ม.... เอาแล้ว ซวยแล้ว ตอนนั้นมีเพื่อนร่วมชะตากรรมอีก 3 คน พนักงานบอก ไม่เป็นไร ตามมานี่ แล้วเขาก็พาเดินลงมาข้างล่าง เห้ย รถป2 กระหลั่วๆแบบนี้มีชั้นล่าวด้วยเว้ย น่าสนุกแหะ ปรากฎว่า เป็นที่ๆเค้าไว้เก็บกระเป๋า เห้ยยยยย ที่เก็บกระเป๋า มันเตี้ยจนยืนไม่ได้หัวชน มีไฟอยู่ 2 เดือน เครื่องปรับอากาศที่หนาวและแรงมาก ยาง 1 ล้อ มอไซ 1 คัน และกระเป๋าอีกจำนวนหนึ่ง พร้อมเสื่ออีก 1 ผืน "เอาเลยจัดการตัวเองให้สบาย จะบอกว่าข้างล่างนี่สบายสุดแล้ว" แม่จ้าววว ที่นั่ง VIP เป็นอารมณ์ที่เห้ย น่ามันส์น่ะ นอนกันเกลื่อนกลาด แต่กว่าจะถึงคงลำบากหน้าดู ตอนรถจะออก มีพรรคพวกที่ติดอยู่ในห้องเก็บกระเป๋าอยู่ 8 ชีวิต ผมก็เลือกที่นั่งบนยางแล้วหลังพิงผนังรถ พอเอนตัวละได้ระดับหนึ่ง ขวดน้ำวางอยู่ข้างกาย เสื้อตัวหนึ่งคลุมหัวไว้ เพราะมันเริ่มหนาว

     รถออกวิ่งไปเรื่อยๆได้ระยะหนึ่ง ความหนาวเริ่มมาเยือน รถไม่มีแจกผ้าห่ม ไม่เป็นไร วิ่งไปอีกระยะเริ่มได้ยินเสียงน้ำ และพนักงานก็วิ่งมาบอกว่า อาจจะมีน้ำไหลเข้ามา เตรียมตัวไว้ด้วย หือ ??? น้ำเข้ารถ เอ้าชิบหายแล้ว ไม่ทันไรน้ำก็ไหลเข้ามาในรถ เก็บเสื่อ อพยพคนส่วนใหญ่ขึ้นไปบนรถ ผมนี่ก็นั่งยาง รอดูสถานการณ์ น้ำขึ้นสูงระดับครึ่งยาง คนกำลังหลับเพลินๆเจอเหตุการณ์นี้ไป ค้างติ่งเลยอ่ะครับ มันทำให้ผมต้องซัดคอเฟ กับพารา คู่กันเลย เครียดมาก ใช้เวลาซักพักกว่าน้ำจะลด แล้วก็ใช้แอร์เย็นๆนั่นแหละเป่าจนน้ำแห้งแล้วก็เอาเสื่อมากางปูนอนกันต่อ อุว่ะ ใครมันจะนอนต่อลงว่ะ ต่างก็เสียงสันหลังกับสถานการณ์น้ำเข้าห้องเก็บกระเป๋านี่จนตัวสั่น(เพราะแอร์เย็นเฉียบ) ยังดีที่จนในที่สุดผ่านไปครึ่งทางก็ไม่มีน้ำเข้ามาอีก

     ผมไม่รู้ว่าพยายามทนหนาวอยู่นานเท่าไหร่จนทนไม่ได้ต้องเอาเสื้ออีกตัวมาคลุมขา และคลุมหัวแบบว่าไม่ให้ผิวหนังสัมผัสอากาศเลย มันจะแข็งตายเอา รถไปจอดที่โคราช ย้ำว่า นครราชสีมา ตอนตี 4:40น. รถใช้เวลาวิ่งประมาณ 9 ชัวโมงถึงจะไปโผล่ที่โคราชได้ เห้ย ตรูไม่ได้ไปโคราช ตรูจะไปอุบล นั่นคือครึ่งทางครับ ชะตากรรมความเลวร้ายได้ย่างกรายเข้ามา ปกติเค้าจะพักกินข้าวกัน 20 นาทีป็นข้าวมือดึก แต่นี่มันเช้า อาหารขายก็ไม่มี สรุปก็ไม่ได้กิน อย่างดีก็มาม่า กาแฟ ส่วนคนขับรถคันผม พ้น 20 นาทีไปมันก็ไม่ออกครับ รอคน รอคน ประมาณว่า เช้าพอดี มันก็เลยรอผู้โดยสารรอบเช้า เห้ยยยย รถเมิงวิ่งกลางคืนน่ะเว้ยไม่ใช่กลางวัน ว่าแล้วพอมันได้ลูกค้าจ่ายตังก็เข้ากระเป๋ามันควับ โอ้วววว แอร์อุบลลลล 6โมงตรงเปะ ไล่คนขึ้นรถ รถออก แม้เจ้าววว พัก 1 ชั่วโมง

     ขึ้นไปสภาพอากาศบนนั้นก็ยังคงแข็งอยู่ แต่ว่าได้แดดมาช่วงส่องชั้นโดยสารปกติ ให้อากาศข้างล่างเบาลงบ้าง ก็ยังดีกว่าตอนช่งตี 4-ตี5 ที่แทบจะแข็งตายกันแล้ว รอบนี้เริ่มจะไม่มีใครนอนลง จุดจอดรถถัดๆไปก็เริ่มจัดสุรา เบียร์ ของกินเข้ามาบ้าง ทำให้บรรยากาศความเครียด ความเซ็ง และความหนาวลดลงระดับหนึ่ง ครั้งนี้ผมไม่ได้จัดไปกบเค้าร็อกน่ะครับ เพราะพี่แกเล่นเพียวช็อตกันจนเหนื่อยเลย หมดแบนต่อกลม หมดกลมเทแบนใส่ วนเวียนอยู่อย่างนี้ตลอดการเดินทาง แต่กระนั้นห้องข้างล่างก็จะแข็งใกล้ตายอยู่ดีอ ประมาณเที่ยงครึ่งถึงร้อยเอ็ด ผมถึงค่อยได้ย้ายตัวเองขึ้นไปนั่งชั้นบนพบว่า แม้งร้อนตับไหม้เลย คนละโซนอากาศกันรึไงเนี่ย ข้างล่างจะแข็งตาย ข้างบนก็ร้อนจะตาย จัดไปคอเฟกับพารา ใกล้ตายเต็มทน

     ประมาณบ่ายสองกว่าๆถึงยโสธร อีกไม่นานก็จะถึงอุบลแล้ว ปรากฏว่า คนลงที่ยโสธรกันเยอะมาก ตอนนั้นมีรถอุดร-อุบล ที่จอดรออยู่ ไอ้คันผมนี่เลยหยุดวิ่งเลยครับ แล้วไล่คนที่จะลงอุบลที่เหลือให้ไปขึ้นคันอุดร อุบล โอ้วแม่จ้าวววว ไล่กันแบบนี้เลย จากที่เคยนั่งสบายๆๆ มายืนแบบเหงือกแห้งเลย ยืนไปอีกเกือบ 2 ชั่วโมงถึงจะถึงอุบลครับ

      ทั้งหมดนี้เป็นความประทับใจในการบริหารของ แอร์อุบล ด้วยประการเช่นนี้น่ะครับ

Comment

Comment:

Tweet

ช่วงน้ำท่วม มีประสบการณ์ขึ้นรถทัวร์หลายยี่ห้อ เดินทางไปๆ มาๆ หลายจังหวัดเหมือนกันค่ะ ลำบากชิบเป๋ง แต่ทางเลือกมันน้อยเหลือเกินช่วงนั้น sad smile

#4 By แอ้ on 2012-02-26 19:48

I have always believed that the man who has begun to live more seriously within begins to live more simply without.

#3 By wholesale jerseys (121.205.246.189) on 2011-12-08 15:31

ให้ฟ้องขนส่งเลยนะ เอาตั๋วนั้นแหละยืนยัน

#1 By ปิยะ99 on 2011-11-05 19:57