KUSab

อบ.ก. บทที่ 1 ครายจาเปนนายก...บ่ช่ายตูตอนนี้
เท่าที่เข้าไปเจอกับพวกพี่ๆ ที่พี่ติว ชักชวน มีทั้งคนที่เต็มใจและไม่เต็มใจ มันมีหลายอย่างเกิดขึ้นจัดจนอยากระบายซะเหลือเกิน ความรู้สึกตอนนี้นะ อยากให้ พี่ต่อ เหวิดวะ เพื่อนพี่กอล์ฟ เป็นนายกมากเลย ไม่รู้ดิ เราก็ไม่รู้เขาเก่งอะไร แต่ไม่ใช่เพราะเขาเป็นพี่วิดวะร็อกนะ แต่คงเป็นอะไรบางอย่างในตัวเขาที่เรามองเห็น แม้ว่าเขาจะไม่เต็มใจเอาซะเลย เพราะ พี่พร การพูด ไม่ยอมทำด้วย... ร้ายสาระมั๊กๆๆ แต่เอาเถอะ ถ้าไม่ใช่พวกพี่แล้ว มองไม่เห็นคนอื่นจิงๆอะ ตอนนี้มีครายบ้างก็
เรา,จ๋า กับอิง จากมนุดเยอมัน, พี่นนท์ ถาปัด, พี่กวาง ศึกษา, มุก สังคม ปีเดียวกาน นอกนั้นก็ไม่ชัวร์ซ๊ากคน ตอนนี้มาน 6 คน 5 คณะ มีที่อาจสมทบ คือ น้องพี่ทราย จากเสดสาด อันนี้ไม่รู้ รอคอนเฟิร์ม และก็ พี่เราสองคน พี่ต่อ พี่กอล์ฟ แล้วมีพี่ อาร์ท อก. ที่พี่กวางยังไม่คุย ถ้าจบที่เท่านี้ ก็คงพอแล้วละชุดนี้ สมัครได้ หลังจากนั้นก็หาคนทำงานเพิ่มเอา แต่...
มติที่ประชุมเมื่อวาน คือรอทีมสมัครอีกทีมหนึ่งวันนี้ ซึ่งว่ากันว่า เป็นเด็ก วอนอ และหอในด้วย มันมีเรื่องที่พวกพี่ๆ กลัวกันอยู่ แต่คงระบายที่นี่ไม่ได้ร็อก ถึงตายเลยละถ้าเขียนไป ก็ด้าย รอวันนี้ 5 คนที่บอกไปตอนแรก คือ คนที่ทำแน่ๆ ถ้าอีกทีมมาสมัคร ซึ่งเราจะคุยกัน ขอรวมทีม น่าจะเวิร์ก แต่ถ้าทีมเขาไม่เวิร์ก พี่กอล์ฟ ต้องลงแน่ เพราะโดนพี่เป๊ก เทศมายกใหญ่ เรื่องธรรมนูญใหม่ มันก็จริงนะ จริงๆอยากจะคุย ว่า อบ.ก ชุดนี้โชคดีที่มี อดีตสภา อย่างเราเข้าไปช่วยด้วย เราคงให้คำแนะนำเรื่องพรรณนี้ได้ นิดหน่อย มันเหมือนกับว่า การที่พี่เป๊กพูดวันนี้ เพื่อกระตุ้นเราด้วย เขารู้นานแล้วว่าเราจะไป เขาจึงหาโอกาสดีๆ ในฐานะของเราตรงนี้ ได้ทำในสิ่งที่ เราเคยทำ และจะเป็นประโยชน์ต่อมหาลัยในอีก 2 ปีข้างหน้า และอีกต่อๆไป อืม เจ๋งมากเลยไอเดียนี้
เรากับป๊อปก็คุยกันตลอดเรื่องพวกนี้ เรารู้สึกว่าป๊อปยังไม่เชื่อใจให้เราเป็นนายกปีหน้านัก แต่เอาเถอะ รอดูเราแล้วกัน เรากับมุกเพื่อนนายนี่แหละ อาจจะต้องเป่ายิงฉุบเลือกกันด้วยซ้ำ ว่าใครจะเป็น...หุๆๆ
แล้วสรุปว่าครายจาเป็นนายกเหรอ.... นั่นซิ

อบ.ก. บทที่ 2 My GreaT ImpressioN

posted on 04 Dec 2006 00:01 by l0ui5  in KUSab
อบ.ก. บทที่ 2 My GreaT ImpressioN
วันนี้เป็นวันที่สุดตรีนมาก ตั้งแต่เหตุการณ์ที่เลวร้ายที่สุด กับเหตุการณ์ที่ประทับใจที่สุด เกิดขึ้นพร้อมกันในรอบวัน เป็นอะไรที่ สุดตรีนสุดๆ อารมณ์เปลี่ยนแปลงแทบทุกวินาที และสุดท้ายวันนี้ก็ยังจบลงด้วยเงื่อนไข แต่มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
เอาเรื่องที่เลวร้ายที่สุด กับทีมที่สอง ที่เป็น... สุดยอดมาก เป็นอะไรที่น่ากลัวที่สุดเลย ผมเป็นคนเดียวในทีมเท่านั้นที่รับไม่ได้กับเหตุการณ์นี้ แต่พี่กวาง แกยังคงยึดแนวความคิดเดิมของแก คือแกอยากทำให้ชมรมแกด้วยส่วนหนึ่ง เอาเถอะเราก็เห็นใจ และเขาปีสาม เราจะพูดโน้มน้าวเขาก็ค่อนข้างยาก เราโทรไปปรึกษาพี่กอล์ฟ พี่เขาเห็นใบสมัครก่อนเรา เขาก็แทบชะงักเหมือนกัน ผมก็สุดๆ แต่เพราะได้รับไอเดียจากเขาบางอย่าง ซึ่งเป็นกำลังใจให้ผมสู้ต่อไปได้ เมื่อพอเริ่มไฟท์กับพี่กวาง ความหวังจางๆก็เริ่มเกิดขึ้น เมื่อการเจรจายุติลงที่ ตกลงว่าพวกเรายังไม่ตัดสินใจใดๆ จนกว่าจะได้คุยและพบกับอีกทีมหนึ่ง เราแทบไม่มีความมั่นใจในตัวเองเลยว่า วันจันทร์จะทำได้ดีแค่ไหน เพราะเราพูดโน้มน้าวใจไม่เก่งเอาซะเลย ถ้าวันจันทร์ ทีมนั้นแย่จริงๆ นั่นหมายถึงมันต้องเกิดอะไรบางอย่างขึ้นแน่นอน คราวนี้ก็จะอยู่ที่เรา ที่จะตัดสินใจว่า จะสู้ หรือไม่สู้ ถ้าสู้ก็หาคนมาเป็นนายกซะ และแล้วสิ่งที่เลวร้าย ทรมานจิตใจที่สุดก็เกิดขึ้น เมื่อเราต้องถามว่า "ถ้าเราเป็นนายก พวกนายจะช่วยเราไหม" มันสะท้านหัวใจมาก ผมไม่อยากเริ่มงานที่ 0 เลย แต่ถ้ามันเกิดขึ้นจริง มันก็จะเป็นอะไรที่สุดตรีนมาก เหตุผลมากมายเกิดขึ้นในหัวเรา เหตุผลขัดแย้งร้อยแปด ว่า มึงอย่าเป็นนะเว้ย มันต้องมีทาง มีทาง,,, คำตอบของเพื่อนในทีม คือ "ช่วยแน่นอน เรามั่นใจว่านายทำได้" อะไรประมาณเนี้ย ไม่ได้ยกยอตัวเองนะ แต่พูดไปแทบอยากร้องไห้ไป เรายังไม่พร้อมที่จะรับมือกับเหตุการณ์นี้จริงๆ แผนการที่วางแผนมาสองปี มันเสียไปแน่นอน ถ้าเราเป็นนายกตอนนี้ แต่แล้วความหวังของเราก็เกิดขึ้นเมื่อ....
หลังจากการประชุมจบลงไป เราก็เข้าไปคุยกับพี่สภาทันที เพราะเรื่องนี้ ไม่ได้ส่งผลถึงแค่ อบ.ก เท่านั้น แต่รวมไปถึงสภา และมหาลัยด้วย มันเป็นเรื่องใหญ่ในการตัดสินใจ มันใหญ่กว่ากรอบความคิดของเราตอนนี้ เมื่อถึงเวลาเราอาจทำได้ แต่ตอนนี้ถ้าเราเป็นมันอาจทำให้เรามองข้ามสิ่งอื่นๆรอบข้าง ที่เราต้องการเก็บจากการทำงานชุดนี้ เมื่อคนๆหนึ่งมาถึง ความประทับใจแรกจริงๆ คือสายตา เป็นสายตาที่โดดเด่น และมีความหวัง ความคาดหวัง และอีกหลายๆอย่าง และทุกสิ่งทุกอย่างในสภาก็จบที่ เราจะไม่ต้องเป็นนายก เราจะมีผู้นำ ที่สามารถนำเราได้ แม้ว่าเขาอาจไม่เก่งมาก แต่เขาจะมีทีมที่สุดยอดอยู่ในมือ เราไม่ได้พูดถึงพี่นายกนะ นายกกลายเป้นคนที่มีความสำคัญต่ำลงไปเลย เมื่อเทียบกับคนๆนี้
เธอเป็นคนเพ้อเจ้อม๊าก แต่อ่านใจคนเก่ง เป็นเดกจิตที่เก่งมั๊กๆๆ เชื่อไหม เธอขอให้เราตัดผม... ให้ตายเหอะ แม่เรายังบังคับเราไม่ได้เลย นับประสาอะไรกับใครก็ไม่รู้ เธอพูดบ่อยมากจนน่ารำคาญ เราไม่รู้ว่ามันมีอะไรที่แฝงกับการตัดผมนัก แต่เชื่อเถอะ ว่าเธอลากเราไปถึงร้านตัดผมได้ ซะงั้นนะ
สิ่งที่ประทับใจสุดตรีน คือการอ่านใจคน เราสังเกตจากสองสามเรื่องที่เห็น กับแค่ตัวหนังสือ เท่านั้น เราก็รู้ว่ามันสามารถเข้าถึงคนเขียนได้พอสมควร เธอไม่พูดเมื่ออ่านของเราจบ ไม่รู้ว่าของเรามันแย่แค่ไหน เรารู้สึกว่า คำถามทั้งสาม มันสุดตรีนมาก คำตอบของคำถาม มันไม่มีไอเดียเลย เราไม่รู้จะเขียนยังไง คติของเรา มันเป็นอะไรบ๊องๆ ที่คิดมากวนๆ มันไม่ใช่คติของเราจริงๆร็อก แต่เราเขียน เพราะเราค่อนข้างจะจงใจ กับเหตุผลนั้น กับคนทำกิจกรรมเขาอาจไม่คิดตรงนี้ แต่เราคิด เพราะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับเราตั้งแต่ก่อนเข้ามาที่ มก แห่งนี้
ประทับใจสุดตรีนอีกอย่าง คือบนโต๊ะกินอาหาร ปกติเราไม่เคยสร้างภาพการกินของเราขนาดนี้มาก่อน มันเป็นความรู้สึกเกร็งๆ ยังไงไม่รู้ เหมือนเรากำลังอยากจะพิสูจน์อะไรบางอย่างให้กับใครซักคนดู คงจะใช่แหละ มันเป็นความรู้สึกที่ไม่ได้เกิดในใจเรามานานแล้ว จากนั้นเธอก็ลากเราไปร้านตัดผม แต่ไม่ได้ตัด เฮ้อ... ยังมีเรื่องกระดุมอีก...
จากเหตุการณ์ทั้งหมด มันทำให้เราไม่สนใจเรื่องนายก แล้ว ไม่ว่าจะปีนี้ หรือปีหน้า ถ้าเรายังพิสูจน์ไม่ได้ว่าตัวเองดีพอ เราก็จะไม่เป็นเด็ดขาด... หุๆๆ ต้องขอบใจ มุกจริงๆ เธอจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของ อบ.ก สองชุดนี้แน่นอน เราไม่ได้ฝากความหวังไว้ที่เธอนะ เราฝากใจไว้ที่เธอต่างหาก...
อบ.ก. บทที่ 3 เรื่องราวใกล้ยุติ
เปิดสัปดาห์ใหม่ ด้วยเรื่องที่สบายใจมากขึ้น ความเครียดลดลง แต่กำลังจะเพิ่มในอีกสองวันข้างหน้านี้ ถึงเวลาที่ทีมของเราจะต้องก้าวเดินด้วยตัวของเราเองแล้ว เราตัดสินใจนานแล้ว ว่ายังไงก็จะไม่รวม ข้ออ้างต่างๆนานา ถูกยกมาในวันนี้ ทำให้เรารู้สึกสบายในขึ้นเยอะ การได้คุยกับหลายๆคน ทำให้เรามีความมั่นใจในหลายๆอย่าง แววแรกที่เราเห็นพี่มาร์ช ที่จะเป็นนายก ก็รู้สึกอึ้งนิดๆ เครียดๆ แต่คำพูดปลอบใจของบางคนทำให้เราคิดได้ แต่เราก็ยังคลื่นไส้อยู่นิดๆ เอาเถอะ เริ่มปลงนิดๆแล้ว เรื่องราวต่างๆใกล้ยุติยังไง เมื่อเราตัดทีมตรงข้ามออกไป ปัจจัยทุกอย่างก็จะสนับสนุนทีมเราให้ก้าวเดินไปข้างหน้า เรากลัวก้าวผิดเหมือนกัน แต่ก็ต้องลองพยายามดู สถานการตอนนี้ ยังไม่ราบรื่นนัก เราให้เวลาตัวเองพัก 1 วันเต็มๆคือพรุ่งนี้ ที่คงจะไม่ทำอะไร เราจะมาเริ่มที่วันพุธเต็มๆ เริ่มจาก เรียกผู้สมัครทุกคนมาคุย มาเจอหน้าคราดตา อย่างจริงๆ จังๆ ซะที เราคงจะสร้างข้อตกลงร่วมกันบางอย่าง และสิ่งที่จะทำต่อไปในวันพฤหัส และศุกร์ ในการหาเสียง เรากึ่งๆมั่นใจว่าจะทำได้ ทีมเราค่อนข้างแข็ง และดูดีกว่าอีกทีม แต่ก็ไม่แน่ เราจะไปสนใจเรื่องร่างนโยบายประกอบการหาเสียงดีกว่านะ แต่กว่าจะถึงตอนนั้น ช่วงนี้คือการพักผ่อน
การที่ได้ไปตัดผม ทำให้เราได้เห็นมุมมองใหม่ๆบางอย่าง เราไม่เคยสนใจตัวเองเลยซักนิด แต่กลับมีใครคนหนึ่ง ใครก็ไม่รู้ที่มายุ่งยากกับชีวิตเรา คนประเภทนี้หายากมากเลยนะ ใครก็ไม่รู้ มาถึงก็สั่งให้ไปตัดผม ในที่สุดเราก็ตัดแล้ว คงจะเห็นความแปลกใหม่พอสมควร เราก็ต้องรับสภาพทรงผมประหลาดๆ เนี่ยต่อไป ใครต่อใครว่าดี แต่ เฮ้อ ช่างงเหอะ
วันนี้เกิดเรื่องบางอย่าง ที่ทำให้เราเริ่มเชื่อใจเพื่อนบางคนเพิ่มเติม คือ อะ ตอนที่นายโทรมาเราก็กลัวๆอยู่เหมือนกันว่านายจะแรงไปรึป่าว เราโทรไปหาหลินเพื่อความชัวร์ เราได้ความมั่นใจจากหลินมา เราส่ง msg ให้นายแล้ว ไม่รู้ทามมัยนายไม่ได้ก็ไม่รู้นะ แต่พอเราเข้าไปฟังด้วย ทุกสิ่งทุกอย่างเริ่มเคลียร์กันทั้งสองฝ่าย นายก็ไม่รู้อะไรมากเพราะเรายังไม่ได้บอกอะไรนายเลย เราไม่รู้จะเริ่มยังไงดีด้วย เรารู้เรื่องหลายอย่าง แต่จะเริ่มยังไง นั่นแหละที่ยังเป็นปัญหาของเรา อีกไม่นาน นายจะเข้าใจทั้งหมดที่เราทำก่อนหน้านี้เอง เชื่อซิ ตอนนี้เราเชื่อใจนายเพิ่มขึ้นอีกคนแล้วละ...
คงต้องขอโทษหลายคนที่เราตัดสินใจออกไปแล้ว ถ้าเขามานั่งอ่านนะ มันไม่ใช่เรื่องง่าย ที่เหตุผลฟันธงจากอีกฝ่าย แล้วมาบอกกล่าว พวกนายจะเข้าใจง่ายๆ ต่อไปเราจะพยายามตัดความเผด็จการออก เราจะเน้นการอธิบายที่เข้มข้นกว่านี้ รออีกหน่อย แล้วพวกนายจะเข้าใจทุกอย่าง... ตอนนี้ก็ได้แต่ขอโทษละ นะ ขอบใจที่เชื่อใจเรานะ

อบ.ก. บทที่ 4 เหรันยิ๊ก

posted on 04 Dec 2006 00:02 by l0ui5  in KUSab
อบ.ก. บทที่ 4 เหรันยิ๊ก
วันอังคาร วันพุธ วันพฤหัส ควบทีเดียวเลย 3 วัน มีอะไรเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย แต่น้อยนิดมหาศาลของเราเยยละ...
วันอังคาร เราตัดสินใจว่าจะพักเรื่อง อบ.ก. ไว้ซักวันเลย เริ่มเบื่อๆ ก็เลยปล่อยไก่ไปวันหนึ่ง ไม่ทำด๋อยไรเลยซักอย่าง นอกจากโทรตามใบสมัคร ซึ่งก็ยังคงไม่ได้อยู่ดี
วันพุธ ทีแรกวันนี้คือวัน เดทไลน์ของเราเรื่องใบสมัคร แต่แล้วก็ไม่ครบอีก มีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมาย แต่ก็ยังอยู่ในความคาดหวังของเราอยู่บ้าง วันนี้เป็นวันแรกที่พี่มาร์ช ว่าที่นายกของเราปีหน้าจะได้เจอหน้าสมาชิกในทีม ที่เกือบครบครั้งหนึ่ง เราได้วางนโยบายกันคร่าวๆ โลโกทีม สัญลักษณ์ทีม สโลแกน รวมถึงใบหาเสียงด้วย เป็ฯ มุกที่มาทีหลังแต่ดังกว่า จัดการวางอะไรนิดๆหน่อยๆ จน อิง เอาปายจัดการได้ ออกมาค่อนข้างดีทีเดียวละ แม้ว่าจะช้าไปนิด แต่ก็เข้าใจนะ มานทำไม่ง่ายร็อกหเรื่องพวกนี้ มาที่เรื่องที่คุยกันต่อ ก็มีการวางตำแหน่งคร่าวๆ โคดๆ ณ ที่ประชุมประหลาดๆ ใต้บันไดนั่น เป็นพิกัดที่แย่มากที่เราเลือกไปนั่งได้ไงหว่า? แต่ช่างเถอะ มีนาย... เข้ามาอาสา ซะงั้น นาย... นอกจากอาสาแล้ว ยังมาอาสาในเรื่องที่ไม่มีใครขอ ยังดีที่จบด้วยความ... เราก็ปล่อยเขาปาย พระเอกของเรางานนี้ก็ยังหนีไม่พ้น มุก เจ้าเก่า ที่พอเข้ามาคงสร้างความประทับใจให้คนในทีมเยอะอยู่ ในค่ำคืนต่อจากนั้นหลังจากการประชุมใต้บันไดนั้น เรากับมุก และพี่ๆอีกสองสามคน เข้ามานั่งคุยกันต่อในห้องสภา มีการวางตำแหน่งต่างๆมากมาย แล้วเราละ เราให้มุกเป็นคนตัดสินใจ ทีแรกก็รองใน... เราจะทำก็ทำได้ แต่จะเป็นการหักดิบนาย... มากไป ก็เลยเป็นพี่คนอื่นขึ้นมาแทน ตำแหน่งถัดไปก็ฝ่ายเอกสาร IT ซึ่งดูเหมือนจะเป็นสายถนัดของเรา แต่เราไม่เอา เพราะ เราไม่ค่อยชอบการเดินเอกสารนักร็อกนะ แบบพี่ติวนะ ต้องไปตีหน้าหล่อๆ ในอาจาน มันไม่ใช่เราอะ อืม จากนั้นก็ เห... จ๊าก แทบสะดุ้ง เป็นตำแหน่งที่ไม่เคยคิดเยย ไม่เคยผุดมาในหัวด้วยว่าจะได้รับโอกาสเสนอชื่อตรงนี้ ความหมายของมุกค่อนข้างดีนะ เราเป็นคนใสซื่อ... :-) นั่นซินะ เราเพิ่งเจอคนที่พูดอย่างนี้กับเราก็มุกคนแรกนี่หละ อืม ก็ถ้าเชื่อใจเราก็ทำได้อยู่แล้วไม่มีปัญหา ถ้ามีการปรับเปลี่ยนเราก็ทำอะไรก็ได้แหละอืมๆๆ เหรันยิ๊ก...
วันพฤหัส วันนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไรร็อก เน้นๆก็เรื่องใบหาเสียง ที่เพิ่งเสร็จๆร้อนๆ เมื่อเช้า เราไม่ได้ไปช่วยแปะตอนเช้าเพราะติดเรียนตลอดวันเยย ก็มีพี่มาร์ชกับ อิง จ๋าที่ไปช่วยกานติดที่ ศร. เราเน้นที่ ศร3 กานก่อน เพราะมานเป็นศูนย์รวมที่เรียนมากที่สุดแล้ว และเย็นวันนี้ เราก็แยกย้ายกันไปติดกันต่อทั่วมหาลัย มันก็ค่อนข้างครอบคลุมแล้วละ แต่ว่ายังเด่นไม่มาก ตามที่เราคิดเอาไว้ น่าจะเพิ่มอีกกว่า 1000 ใบเลยทีเดียว ตอนนี้ก็ 500 กว่าๆแล้ว แต่ยังบางตาอยู่นะ เราคิดนโยบายคร่าวๆขึ้นมาว่า ถ้าอีกทีมหนึ่งจะตอบโต้ ก็ต้องเช้ศุกร์ เขาก็ต้องเริ่มทำอย่างนี้บ้างแล้ว หาเสียงหรือไม่ก็แจกใบปลิว เอากันให้ตายไปเลย ถ้าเขาทำอย่างนั้น เราจะรีบทำประชาสัมพันธ์ต่อทันที แต่ถ้าเขาไม่รุก เราก็ขี้เกียจไปต่อแล้ว มันไม่ค่อยใช่งานที่เราถนัดนัก แต่ก็พอช่วยๆถูๆ ไถๆไปได้ ตอนเช้า พี่มาร์ชแกมานิ่มๆ เราก็นั่งเล่าเรื่อง อบ.กสภาให้ฟังหลายเรื่อง ส่วนมากจะเป็นปัญหา ที่พอเล่าไปหลายๆเรื่อง ก็เริ่มรู้สึกว่าเยอะเหมือนกันแหะ แล้วตอนเย็น พี่แกก็มาหน้านิ่งๆอีก มาพูดว่า เราคงทำไม่ไหว ??? เรางงเป็นไก่ตาแตกเลย งงว่าเราสปอยพี่แกมากไปหน่อยรึป่าว เราก็เลยโยนให้มุก เพราะมุกเป็นคนชวนพี่มาร์ชเข้ามา ถ้าพี่มาร์ชจะถอนตัวก็ต้องบอกมุกอยู่ดี เราก็เลยให้โทรบอกมุก 5 5 พอคุยจบก็จบ พี่แกก็เป็นต่อ เป็นไงละ มุกเราสุดยอดไหมละ...55
ปัญหาเดียวในขณะนี้ คือเราประกาศไปทั่วแล้วว่าเราคือ เบอร์ 2 ,KU V Work... รูปตัว วี เป็นรูปชูสองนิ้ว บอกว่าเบอร์สอง แต่ เรายังไม่ได้ส่งใบสมัครกันเลย ตอนนี้เรามีในมือ 5 คน 4 คณะ จะต้องมีเพิ่มพรุ่งนี้แน่ๆ ก็ อะ จากบริหาร ที่มีแล้วก็ เรา/วิดวะ พี่นนท์/ถาปัด อิง จ๋า/มนุด และก็พี่มาร์ช/สังคม พรุ่งนี้มีไม่แน่ๆๆ ก็พี่กวาง/ศึกษา และก็ มุก เพื่อนมุกที่ชื่อแซมจากประมง และก็กุ้ง จากที่ไหนซักที่แหละ หวังว่า พรุ่งนี้คงจะครบ และเราจะเป็นคนยื่นใบสมัครให้กับพี่ติวเองกับมือ พร้อมกับใบจ่าหน้า ที่มีชื่อทีมพร้อมนโยบายพร้อมซีล๊อก แปะก่อนวันเลือกตั้ง... เอาวะ ได้แต่หวังว่า เราคงไม่หาเสียงเก้อกันเน้อ ส่วนพี่ๆคนอื่นๆ เขากำลังรอ แอดเพิ่มกันอยู่เพียบเลย ทั้งพี่นัส พี่กอล์ฟ ฯลฯ
หมดแล้วละ กลับมาที่เรื่องเห ดีกว่า เราคิดว่าถ้าเราจะทำ เราก็ทำได้ แต่เราก็จะต้องถามแม่เราซึ่งเป็นการเงินอยู่ที่โรงเรียน ท่านทำบัญชีอยู่แล้ว เราก็รอถามแม่เราอยู่ อีกคนที่เราจะถามก็พี่ปิง ถามไปแล้ว พี่ก็ให้คนแนะนำแปลกๆมา ทำให้เราได้รู้เบื้องลึกอะไรบางอย่างของชุดก่อนมา อืม... ชุดหน้าเราคงจะเต็มที่แน่นอน ทั้งในตำแหน่ง และในหน้าที่ เชื่อใจได้มุก มีเธอซักคน อบ.ก. ชุดนี้ก็สงบสุขแล้ว
อบ.ก. บทที่ 5 อาการเครียดลดลง 50%
วันศุกร์ นับถอยหลังอีก 6 วันถึงวันเลือกตั้ง วันนี้เป็นวันที่เราควรจะส่งใบสมัครได้แล้ว การส่งใบสมัคร เป็นการแสดงความมีตัวตนของทีมซะที หลังจากที่ invisible มานานและดันติดป้ายหาเสียงไปเรียบร้อยแล้ว ซะงั้นอะ วันนี้ตามเรื่องหลายคนมาก ตั้งแต่มุก ที่เรื่องม๊าก สุดๆ แซมก็โทรมาตั้งแต่เที่ยงๆ กว่าเราจะไปให้ใบสมัครได้ก็ 5 โมงเย็น พี่กวางก็ต้องไปตามที่ชมรมดนตรีไทย พี่แกไม่ค่อยสบาย เรายังไม่กล้าบอกแกเรื่องที่จะให้แกเป็นรองใน แต่เขียนส่งไปแล้ว เหงๆๆๆ โดนบ่นแน่ๆเลยเรา แต่ที่แน่ๆเราคงมีการปรับเปลี่ยนพวกรองพอสมควรเมื่อเรารับตำแหน่งแล้ว คนสุดท้ายก็อะ รับใบสมัครมาอย่างนิ่มๆ สบายๆ ครบ 9 คน นั่งแปะรูปแปปหนึ่ง และก็เขียนนโยบายส่งพี่ติว และในที่สุดเวลาประมาณ 18.29 ก็ส่งมอบใบสมัครให้พี่ติว อ้า โล่งลงไป 50% เลยละ ต่อไปก็เป็นเรื่องของนิสิตในมหาลัยแล้วละ ส่วนอีกทีมหนึ่ง พี่แกเล่นใส่มา 20 คน ถ้าสมมติว่าทีมเราชนะนะ (KU V Work) ฝ่ายตรงข้ามน่าจะมีประท้วงแน่ เรายังแอบหวังให้พี่กอล์ฟลงอยู่เลยอะ ถ้าพี่แกลงนะ คงดึงคนได้อีกเยอะเลยละ ตอนนี้ที่เหลืออยู่ ก็คือ มุก กับเรา ดูว่าเราจะไปไฟท์กับทีมนั้นได้รึป่าวถ้าเราจะแพ้ ฮืม สู้ตายโว้ย...
มาที่คนเรื่องมากประจำวันกัน เจ๊มุก วันนี้แกต้องไปทำอะไรซักอย่างที่จุฬา แต่กว่าเจ๊จะมาก็ปาไปบ่ายกว่า ดูเหมือนเขาจะนัดกันบ่ายๆนะ เจ๊แกมาคนสุดท้ายเลย แล้วเชื่อเลย อยู่ดีๆก็ชวนเราไปด้วย เราไม่ได้ตอบปฏิเสธ แต่เราไม่ว่าง เพราะติด quiz แต่ถ้าเธอจะให้เราไป เราก็จะไป อีกก้าวจะขึ้นรถแล้วละ เธอก็ตัดสินใขให้เราเคียร์เรื่องตรง อบ.ก. นี้ก่อน ก็โอเค ตามใจ เราก็โล่งตัวเรื่อง quiz ไปด้วย เพราะหวั่นๆอยู่เหมือนกัน อีกเรื่องก็คือ เจ๊แกไม่ได้เขียนใบสมัครเลย วิธีการก็คือ พอเธอถึงจุฬา ก็โทรมาบอกให้เราเขียนตามที่เธอพูด เชื่อเธอเลยเหอะ ทำปายแล้ว อืมๆๆ เรารู้สึกเป็นตัวตลกนิดๆนะวันนี้ ที่เธอดูเหมือนจะ...เราซักเท่าไหร่ แต่เราก็ตัดสินใจแล้วว่า จะยังไม่รักษาจุดยืนของเราไว้ อืม เย็นนี้ แดกเบียร์ต่อด้วย หวังว่าดึกๆเธอคงไม่โทรมาถามนะ เราหายเครียดไปแล้วละ 5 5

อบ.ก. บทที่ 5.1 อาการเครียดเพิ่มขึ้น 25%
หลายคนอาจงง ทำไมต้องมี 5.1 ก็เพราะว่า มันไม่ใช่ตอนใหม่ ขณะที่อารมณ์เรากำลังชิวๆ ก็เกิดเหตุการณ์ 5.1 ขึ้นอย่าง
แทบเซ็ง มันเพิ่มอาการเครียดของเราขึ้น 25% เลยทีเดียว เริ่มจากพี่กวาง โทรมาบ่นๆใส่เรา เรื่อง 5 ตำแหน่งหลัก และเขาพยายามจะเอาตัวเองลง เราคาดแล้วว่ามันต้องมีปัญหา และมันก็มีปัญหาจริงๆ คือพี่แกไม่ยอม แกก็โทรมาสั่งโน่นสั่งนี่ เราโทรหาพี่กอล์ฟ พี่แกก็คิดๆอยู่ว่าจะเอายังไง คือ ยังไงแกก็ลงไม่ได้ ถ้าแกลงจะต้องถอนตัวจากคณะกรรมการเลือกตั้ง ไม่รู้แกซิ เดี๋ยววันจันทร์จะลองไปหาแกแล้วคุยดูอีกที ตอนนี้ไม่อยากกวนแกเท่าไหร่แล้ว พี่กวางแกอยู่ดีๆก็เข้ามาวางแผน จัดการทุกอย่าง เราให้เบอร์พี่กวางมุกไป เราไม่รู้ว่ามุกเป็นอะไรไปรึป่าว ดูเธอเศร้าๆ อ้างว่าไม่ค่อยสบาย แต่เราไม่แน่ใจนัก คิดว่าคงมีปัญหาอะไรซักอย่างแน่ สุดท้ายนะ... เคลียร์กับทุกคนแล้ว รองใน จะเป็นพี่นนท์ รองนอกจะเป็นพี่กอล์ฟ ถ้าลงได้หรือลงไม่ได้ พี่แกก็จะเป็นรองนอก พี่กวางจะเป็น ประธานฝ่ายศิลปวัฒนธรรมสมใจแกและ ส่วนรองวางแผน ก็ไปดึก พี่ตูนมา ส่วนมุกก็เป็นผู้ช่วยรองวางแผน อืม พี่กวางเขาอยากให้ 5 ตำแหน่งหลักมาจากปี 4 หมด เราก็ยังคงไว้ซึ่ง เห ถ้าเราทำได้ ก็จะรู้สึกดีขึ้นนิดๆ เราพยายามยันพี่กวางให้ได้ ว่าเราจะหาผู้ช่วยเอง แต่ไม่รู้ว่าจะทำได้รึป่าว เราต้องเข้มแข็งมากที่เดียวในการจะเป็น เห เนี่ย ถ้ามีผู้ช่วยก็ พี่ติ แต่ถ้าเป็นพี่ติ ก็ไม่ต้องคุยเลย มีค่าเท่ากับเราเป็นเห อยู่ดี อะฮะ... ตอนนี้อาการเครียดเข้าสู่ภาวะปกติแล้ว เราเตรียมเหนื่อยวันพุธ ตอนหาเสียงดีกว่า ตั้งแต่ 11 โมง ถึงบ่าย 4 นานโคด ให้ไปคุยกับอีกทีมเอาเอง น่าน งงแสด... พี่ติวตัวแสบ ช่างเถอะ เรามีเรื่องจะทำเหมือนกัน เรื่องการโปรโมท การหาเสียงตรงนั้นนะ แต่เราช่างมันแล้วละ สงสารมุกมากเลยอะ พี่กวางไปทำอะไรมุก อะ แอบเคืองเล็กๆเหมือนกันเมื่อตอนได้ยิน แหงๆๆๆๆๆ

อบ.ก. บทที่ 6 จะเลื่อนทำด๋อยไร

โคตรเคืองเลย พี่ติว แต่ช่างเถอะ สุดท้ายการเลือกตั้งก็เลื่อนไปแล้ว เป็นวันที่ 14 ธันวา พฤหัสหน้า เหตุผลหนึ่งก็เพราะมุกนะแหละ ดันไปอยากให้โอกาสกับอีกทีมหนึ่งมากไป แต่ช่างเถอะ ตามจายเธอละกาน เรายังไงก็ได้แหละ แค่อาการเซ็งเพิ่มขึ้นอีก 1 สัปดาห์เท่านั้นแหละ ยิ่งนานมันยิ่งเครียด เจ๊แกไม่รู้รึไง ตอนนี้เราปล่อยๆแล้วละ เจ๊ อยากทำอะไรก็ทำปาย พูดปาย พี่ติวดันฟังเธอไม่รู้เรื่องอีก เอาไปตีความบอกอีกทีมอีกอย่างหนึ่ง เท่าที่เราฟังมามันคนละเรื่องกับที่เธอพูดเลย แอบเซ็ง...

คิดได้ไง RoadShow เจ๊ บ้าปายแล้ว โคตรจะไม่เห็นด้วยเลย เค้าทำ roadshow เพื่อหาเสียงกัน นี่เจ๊แกทำเพื่อให้คนมาเลือกตั้ง เพื่ออะไรอะ พอพี่ติวฟังแก ก็ไปตีความว่า แกจะทำ roadshow และเขายิ่งเข้าใจผิดไปแล้วด้วย เธอจะแก้ปัญหาไงละ เราไม่ช่วยแล้วละ แอบเซ็ง...

เอาเถอะ ... เซ็ง

อบ.ก. บทที่ 7 Seasons Change

posted on 06 Dec 2006 22:06 by l0ui5  in KUSab

อบ.ก. บทที่ 7 Seasons Change

หมดกระแส seasons change ไปแล้ว แต่วันนี้กลับเกิด seasons change กับเราอีกแล้ว วันนี้เป็นวันที่มีความตั้งใจว่าจะชิวที่สุดแล้ว เพราะแต่งตัว ยีนส์ แตะ เสื้อนิสิต ไม่ใส่ช๊อปด้วย กะว่าวันนี้ไม่น่ามีอะไร แต่เพราะอากาศเปลียนแปลง ทุกอย่างก็เลยเปลี่ยนแปลงไปอย่างหน้ามือหลังมือ หลังจากที่การเลือกตั้งเลื่อนไปแล้ว เราก็เลยนัดเพื่อนๆปายกิน ezy กาน เป็นบุ๊ฟเฟ่ ไส้กรอก 120+ กว่าบาท นัดไว้หกโมง แต่...
ตอนเที่ยงกว่าๆ ขณะกำลังเรียน theory เจ๊แกก็เรียกเข้าไปคุยหลายๆเรื่อง มีพี่คนหนึ่งชื่อว่าพี่ ภู ใครก็ไม่รู้มาลงชื่อเป็น อบ.ก. ในทีมเรา เราก็เข้าขั้น เอ๋อ รับประทาน ใครวะ อยู่ดีๆก็มาลง ไม่บอกอะไรเราเลย เราเป็นคนเดินเรื่อง กับมุก ยังงงเลย มุกไปเจอก่อน แล้วก็เกิดการไม่ชอบกันอย่างแรง กลางวันนั้น จึงคุยกันอย่างหงุดหงิด เซ็งๆ และ งงๆ รวมถึงร่างนโยบายใหม่ กันเพียบเลย เราคงไม่เอานโยบายมาลงในนี่ร็อกนะ เอาไว้หลังเลือกตั้งเสร็จแล้ว จะอัพลงเป็น บทพิเศษเลย ก็แค่นั้นแหละ ตอนกลางวันก็จบไป เราขี่จักรยานไปส่ง มุกที่คณะ เธอร้องเพลงโรงเรียนเธอให้ฟัง ทีแรกก็ไม่ได้ตั้งใจฟังเท่าไหร่ แต่พอตั้งใจฟังแล้ว ก็ไม่รู้เรื่องอยู่ดี... งะ ต่อไปเราก็แค่สืบว่าโรงเรียนเก่าเธอคือที่ไหน เดี๋ยวเราก็จะร้องได้เองละ หุๆๆ
มุกนัดประชุมอีกครั้งตอน สี่โมงเย็น คราวนี้เธอนัดเอง ไม่ใช่คนขี้เกียจอย่างเรานัด เธอนัดได้คนเยอะกว่าเรานัดอีก แน่นอนหละเพราะเธอดึงเพื่อนๆ เธอหลายคนมาได้ คนซึ่งเราไม่มีเบอร์ อะนะ ก่อนถึงตอนเย็น เราต้องปั่นจักรยานไปเอารายชื่อ มาให้พี่ติวที่ อบ.ก. แล้วก็นั่งพิมพ์รายชื่อใส่เอ๊กเซลให้พี่แก แล้วแกก็เริ่มบ่นๆ จนในที่สุดเราก็รู้แล้วว่าพี่ ภูคือใคร ที่แท้ก็พี่ iup ปี 3 ของเรานี่เอง โถ่นึกว่าใคร พี่แกก็มาบ่นๆ อะไรให้เราฟังนิดหน่อย ก็อืม รับฟังไว้
ตอนสี่โมง พี่ภูก็ไปประชุมด้วย วาระหลักๆ ก็เรื่องการหาเสียง roadshow พรุ่งนี้ คงไม่มีอะไรมากร็อก เพราะเราว่างบ่าย แล้วมุกนัดบ่ายสาม ก็คงปายช่วยได้แหละ แล้วก็คุยเรื่องนโยบาย ที่เป็นไปได้ และคาดว่าพอจะทำได้ และก็ขัดเกลา จบตอน 6 โมง ทำเอาไปกิน ezy แทบไม่ทัน เราจึงปั่นจักรยานไปเลย เหอๆๆ รอดตายอย่างหวุดหวิด
ถือว่าเป็นวันที่เหนื่อยๆ วันหนึ่ง และเราก็ยังสงสารมุกว่า ทำไมเธอถึงชอบเก็บอะไรไว้คิดคนเดียว เราก็อยากช่วยแบ่งเบาความเครียดเหมือนกันแหละ ดูเหมือนเธอมองเราเป็น คุณชาย อะไรซักอย่างหนึ่ง อืมๆๆ เราก็เหนื่อยเหมือนกันแหละวันนี้หละ ทั้งกายและใจเยย...
สรุปก็คือวันนี้ Seasons Change จริงๆด้วย วันชิวๆ กลับต้องโดนด่า เรื่องเสื้อผ้า เอาเถอะ เราไม่ได้อยากจะชิวขนาดนี้ร็อก แต่มันก็ เหอๆๆ Seasons Change...

อบ.ก. บทที่ 8 ยอดคน

posted on 07 Dec 2006 22:19 by l0ui5  in KUSab

อบ.ก. บทที่ 8 ยอดคน (aka. รักมุกที่สุดเยย)

ใครเจอเหมือนเราวันนี้ ไม่ชอบก็แปลกแล้วละ คนเก่งๆ ขนาดนี้ พลาดไปก็แปลกแล้วละ หุๆๆ
เริ่มต้นตอนเช้าด้วย การตักบาตร ???? ไอ้หลุยตักบาตร ตักครั้งสุดท้ายเราก็คือ Freshy Day ตอนปี 1 โน่นๆๆ นานโคดๆๆ ถ้าตอนนั้นใครจำได้ ก็จะรู้ว่าวันนั้นเราใส่ชุดนิสิตของเมื่อวันศุกร์มา และเปลื้อนอ๊วกด้วย หุๆๆ มาวันนี้ ที่จริงก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปตักร็อก มุกแค่พูดขึ้นมาลอยๆ เราก็เลยจะไปหามุกแหละ มุกบอกจะทำงาน แต่มันเป็นข้ออ้างของเราว่าอยากไปหา แต่แล้วเธอก็ไม่ไป ทีแรกเรานึกว่า หน้า ศร.1 เพราะเคยเห็นชมรมพุทธ ตักบาตรกันแถวนั้น แต่ผิดถนัด ใจแป้วไปทีเดียว คิดว่า มุกไม่น่าหลอกเราร็อก จึงตัดสินใจเดินไปพุทธเกษตร อย่างเซ็งๆ เพราะเช้าๆมันเหนื่อยง่าย หรือยังง่วงๆอยู่ เราก็เดินอย่างลอยๆไปที่พุทธเกษตร จำแทบไม่ได้ด้วยว่าอยู่ตรงไหน เราเดินไปตามสันชาตญาณเลย จนสุดท้ายก็ใจชื่นขึ้นมา เมื่อเจอเพื่อนๆกำลังนั่งฟังพระเทศน์อยู่ ตอนนั้นเราก็เกิดอาการล้า เต็มสตรีมแล้ว ก็คิดว่าแค่อยากจะเจอมุกเท่านั้นแหละ แต่ก็ไปเจอว่านก่อน ว่านเพื่อนมุกนะ (ตอนนั้นยังไม่รู้ว่ามุกไม่มา ว่านเดาว่า เจ๊แกคงยังไม่ตื่น) ว่านมีนม สองกล่อง ก็เลยให้เราตักบาตร กล่องหนึ่ง โฮ้ว นายเป็นเพื่อนที่ อืม... คนหนึ่งเลยละ มีน้ำใจมากเยย หลังจากนั้นก็มีพี่ติว กับพี่เนส มาตักบาตร เหอๆ พระกำลังจะขึ้นรถไปแล้ว หุๆๆ ไม่บรรยายต่อละกัน
มาตอนบ่ายดีกว่า เพิ่งมารู้ว่าพี่ติวนัดรถให้ตอน 4 โมง แต่พวกเรานัดกันตอนสามโมง ประมาณสามโมงสี่สิบ เราไปเอาลำโพงกับ อะ และก็กระดาษแผ่นใหญ่ๆ ที่ติดข้างรถ เราก็ไปซีร็อกตอนประมาณ 3 โมง ซีมา 40 กว่าแผ่นเอง รถที่ขึ้นกันเป็นรถเล็ก ที่เอาไว้หาเสียงได้อย่างพอเหมาะเลย ค่าเช่ารถ กับค่าน้ำมันไม่ต้องจ่าย จ่ายแค่ค่าคนขับ นอกเวลาทำการ 100 เดียวเอง หุๆ จากนั้นเราก็ติดๆป้าย และก็หาถ่านใส่ลำโพงซะ จากนั้นก็วนรอบมหาลัย เหอๆๆๆ เป็นอะไรที่สุดยอดมาก เจ๊มุกพูดตั้งแต่ สี่โมงครึ่ง จนเกือบหกโมง พูดทักคนรอบๆข้างไปเรื่อยๆ บรรยากาศค่อนข้างน่าตื่นเต้น และน่าอายนิดๆ เจ๊แกเล่นกับคนดูตลอดเลย มีคนแอบด่าสองสามคน ที่ทันเราพอเห็น แต่เราก็ช่างมันไปแล้ว อยากด่าก็อยากไป คนส่วนน้อยจริงๆ ส่วนมากจะตื่นเต้น และสงสัยว่ามันคืออะไร ทำไมถึงมีรถหาเสียง และอื่นๆมากมาย สีหน้าค่อนข้างกระตือรือล้นพอสมควร ต้องยอมรับว่า เจ๊แกยอดคนจริงๆ มีครั้งหนึ่งวนไปที่ประมง ที่ไร้ซึ่งผู้คนเลยซักคน มีไม่ถึง 10 คนอะ เจ๊แกเลือกผิดเอง เพราะเราจะไปบาร์ใหม่ก่อน คือแบบว่า ไม่เชื่อใจกันก็เลยเป็นงี้แหละ แต่เราก็ผิดแหละที่ถามมากไป ถ้าเรานำทางไปก็คงจะดีกว่านี้ คือเราเป็นแค่คนนำทางอะ ไม่ได้ช่วยหาเสียงเลย เพราะเราว่า แค่มุกคนเดียว ก็สุดๆ แล้วอะ ไม่อยากบรรยายเลยอะ เป็นความประทับใจส่วนตัวแล้วกัน...
ดูเธอยังฟิตอยู่เลย เพราะหลังจากทำงานนี้เสร็จเจ๊แกก็ยังไปต่อ โหว พักบ้างก็ได้เจ๊ เราไม่ได้กลัวอะไรนะ เธอควรให้เวลากับการทำอะไรที่มันเป็นการผ่อนคลายสมองบ้าง แม้ว่าวันนี้จะเป็นความต้อนการของเธอ แต่... พักบ้างก็ได้นะ เราเหนื่อยแทนเลยอะ
และทุกอย่างก็ผ่านมาได้ด้วยดี อ้า...

อบ.ก. บทที่ 9 Something Gonna Change

posted on 11 Dec 2006 21:31 by l0ui5  in KUSab

อบ.ก. บทที่ 9 Something Gonna Change
รู้สึกโล่งอกขึ้นอีก 10% ที่ไม่ได้ทำเหรัญญิกแย้ว กลายเป็น พัสดุ/สวัสดิการ และ IT ควบประมาณ 3 ตำแหน่ง คนมันน้อยขนาดนั้นเลยรึไงเนี่ย แต่ตอนประชุม แอบบ่น งานง่ายเกิ้น แต่ละอย่างมันเป็นงานขี้ปะติวเกินไปสำหรับเรานะ ถึงสวัสดิการจะคอยดูแลทุกอย่างจริง แต่มันก็แค่นั้นแหละ มันเป็นงานง่ายๆ ที่หลายคนว่าไม่ง่ายนะเรื่องปากท้องเนี่ย อือ เอาเถอะ อาหารไม่อร่อยอย่ามาบ่นเราละกัน มันก็ช่วยไม่ได้เองนิหว่า ให้เราเรื่องสวัสดิการ กุไม่ได้เก่งเรื่องอาหารอร่อยซะหน่อย เรื่องพัสดุก็ขี้ประติ๋วจะตาย ซื้อของ ขาดอะไรก็บอกมา เดี๋ยววิ่งไปซื้อให้ จะเตรียมอะไรก็บอก แค่เราไม่ได้ถือตังเองเท่านั้น และก็ IT งานโคตะระ ง่ายโคตร ขอแค่ทำ แปปเดียวก็เสร็จ อันที่จริงเราทำไว้แล้วละ แต่คงรอตอนเป็น อบ.ก. ก่อนแล้วค่อยโชว์ เหอๆๆๆ
มาที่การเปลี่ยนแปลงอะไรนิดหน่อย ซึ่งก็ใหญ่อยู่ เรื่องตัวนายกเปลี่ยนจากพี่มาร์ช เป็นพี่ตูน เสดสาด อืม เป็นการเปลี่ยนที่ใหญ่อยู่ แต่ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า คุยกันแบบชิวๆมาก งงโคตะระเลย วงเนี้ย อันที่จริงการคุยวันนี้ ทีแรกกะจะออกขำๆ คือ อยากรู้จักเบื้องหลังของทุกคนมากกว่า แต่สุดท้ายก็กลับมาลงที่ ตำแหน่ง และนโยบาย ซึ่งอย่างที่บอก ให้พี่ภูเป็นเห ถ้าถามความเห็นเรานะ เราว่าเราเป็นเหดีกว่าพี่ภู แต่ไม่บอกร็อกเพราะอะไร เราตามใจเจ๊มุกแกอยู่แล้วละ เหอๆๆ ไม่แย้ง หุๆๆ ตอนเย็นโคตรๆ ก็เอานโยบายมาคุยกัน คงได้อะไรไม่เยอะมาก ตามที่พี่เป๊กบอก เพราะคนอื่นดูหน้าตางงๆๆ ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่นัก เพราะเราเป็นเด็กสภาเก่าเนี่ยแหละ เลยรู้อะไรเยอะพอสมควร มีเรื่องอีกเยอะที่เรายังไม่ได้เล่า เรารอโอกาสอีกสองสามวันเท่านั้น เราก็จะเล่าสิ่งที่เราพอรู้ให้กับ พวกพี่ๆๆ ฟังได้ซะที รอโอกาสมานานแล้ว อีกนิดเดียวเอง
มาที่เรื่องหาเสียง พรุ่งนี้คงมีการแจกนโยบายทั่วๆไป และก็กล่างแถลงนโยบายวันพุธ เราคงช่วยเต็มที่แหละ แต่ไม่มีใครขอความเห็นเราเลย แงๆๆ แต่ช่างเถอะ ไม่ว่ากัน เราก็ไม่มีความเห็นเช่นกัน มุกบอกอะไรก็ตามนั้นแหละ...
สรุปตำแหน่งคร่าวๆ ก่อน นายก พี่ตูน เสดสาด, รองใน พี่นนท์ ถาปัด, รองนอก รู้สึกพี่อิง มานุดมั้งนะ เหก็พี่ภู เลขาก็พี่จ๋า ส่วนรองวางแผน ก็เจ๊มุก ตำแหน่งอื่นๆ ก็ขำๆแหละ ไม่ซีเรียส

เรื่องมาจบที่โต๊ะอาหาร ที่เราเห็นอะไรผิดปกตินิดหน่อย แต่ช่างเถอะมันไม่ใช่เรื่องของ อบ.ก. แอบดีใจ ได้เลี้ยงข้าวมุกด้วย เจ๊แกเหมือนเรามากเลย เค้าออกคนละ 57 บาท เท่าตอนที่กินล้อเกวียนเลย ตอนนั้นเราออก 50 บาท เจ๊แกตอนนี้ก็ออก 50 ฮะ 5 5 เป็นความเหมือนกันอย่างบังเอิญโคดๆๆ เลย เราก็เลยออกให้ไปก่อนเลย หุๆๆๆ เดี๋ยวเราก็แกล้งลืม ดูว่าเจ๊แกจะจำได้รึป่าว...